artikels

Wat is een lening juist?

Lening, Krediet, Kapitaal, Rente

Wat is een lening

Wanneer u een woning wil bouwen, kopen of verbouwen is uw spaargeld vaak ontoereikend. Hoe brengt u nu een belangrijk kapitaal bij elkaar? Het antwoord is duidelijk: u zoekt een persoon of een instelling die u het geld wil voorschieten, lenen. Een familielid of een vriend is niet altijd bereid om een aanzienlijk bedrag voor te schieten en mocht dit toch het geval zijn dan hebt u dit misschien liever niet. Een langdurige financiële afhankelijkheid zou de goede relaties met uw familielid of vriend wel eens kunnen verzieken. Een financiële instelling daarentegen zal graag bereid zijn om u een kapitaal voor te schieten. Immers de cliënten van een financiële instelling sparen heel wat geld bij elkaar en geven dit in bewaring (lopende rekeningen, spaarrekeningen, spaarboekjes enz.).

Een financiële instelling beschikt dus over enorme kapitalen en het komt haar dan ook goed uit wanneer iemand vraagt om een som geld, voor een langere tijd en tegen terugbetaling uiteraard, te mogen gebruiken. Voor het feit dat u dadelijk een som geld ter beschikking krijgt die u pas over pakweg 10 of 20 jaar volledig zult hebben terugbetaald dient u natuurlijk "een prijs" te betalen. Die prijs noemen we rente of intrest. Een rente of een intrest overeenkomen met de persoon of de instelling die het geld verstrekt is een zaak, de terugbetaling ervan is natuurlijk een andere. Er kunnen zich in de loop der jaren heel wat onvoorziene situaties voordoen waardoor u misschien niet meer in staat zult zijn om alles terug te betalen. De "leninggever" wenst dan ook zekerheid over de terugbetaling en die zekerheid wordt groter door een waarborg te stellen.
Die waarborg kan zijn

Soorten lening: lening en krediet

Eigenlijk spreekt men meestal over een lening ook al gaat het technisch gezien soms over een krediet. In de praktijk is het verschil tussen de lening en het krediet echter niet altijd even duidelijk. Wat is eigenlijk het verschil?

1. De lening

Bij een lening wordt de volledige som (het kapitaal) onmiddellijk ter beschikking gesteld van de lener. Deze laatste is verplicht het kapitaal op regelmatige tijdstippen terug te betalen op de overeengekomen wijze en samen met een intrest uitgedrukt in procent. In grote lijnen komt het erop neer dat de lener precies weet welk bedrag hij nodig heeft, hij krijgt het onmiddellijk en hij betaalt het in overeengekomen schijven terug. Hij voorziet niet dat hij later nog een bepaald bedrag zal nodig hebben.

2. De kredietopening

Bij een kredietopening krijgt de lener, hier kredietnemer genoemd, het recht om over een bepaald bedrag te beschikken gedurende een bepaalde of zelfs een onbepaalde tijd. Eens hij het bedrag gedeeltelijk of in zijn geheel opneemt is hij verplicht het krediet terug te betalen zoals afgesproken, samen met een intrest uitgedrukt in procent. Maar de kredietnemer kan het overeengekomen bedrag zo dikwijls terug opnemen als hij wil, zolang hij een bepaalde som maar niet overschrijdt. Heeft hij een deel van het totaal bedrag terugbetaald dan kan hij het toch weer opnieuw opnemen. De duur van de kredietopening is meestal onbepaald en de rentevoet is meestal veranderlijk. Het komt er in grote trekken op neer dat de lener voorziet dat hij nu behoefte heeft aan een bepaald bedrag maar dat hij na een tijdje opnieuw geld zal nodig hebben, bijvoorbeeld bij latere verbouwingswerken.

Opmerking: in het Nederlands betekent "lener" zowel iemand die iets te leen ontvangt als iemand die iets te leen geeft. In de volgende tekst zullen we "lener" uitsluitend gebruiken om de persoon aan te duiden die iets te leen ontvangt. Voor iemand die iets te leen geeft gebruiken we "leninggever", "geldschieter" of "schuldeiser".
(overgenomen met schriftelijke toestemming van:http://www.notare.be)

Belastingen: wie betaalt ze? Wie profiteert ervan?

Belastingen, Loon
Je hebt net je aangifteformulier van de belastingen ontvangen of het belandt eerstdaags in je bus. Tja, ze zijn onverbiddelijk: je moet je belastingen betalen, net als iedereen... Of liever, bijna zoals iedereen...

"België wordt weer een paradijs." Dat stelt Le Soir tenminste. Maar niet in verband met de fiscale toestand van de werkende mensen: het dagblad heeft het ove de coördinatiecentra van de multinationals. Inderdaad, als loontrekkende is het onmogelijk je belastingen te ontduiken omdat de fiscus een kopie krijgt van je fiche 281.10, die dient om je belastingsaangifte in te vullen. De hoofdbrok van je belastingen wordt trouwens al aan de bron afgehouden in de vorm van bedrijfsvoorheffing.

Op een netto maandloon van 1.250 euro (50.000 Bef) betaal je ongeveer 30 procent belasting. Dat is niet min. Vooral omdat je daarnaast ook nog eens 21% BTW moet betalen op alles wat je koopt, omdat de gemeente en de provincie je nog wat extra belastingen opleggen, omdat je je vuilniszakken apart moet betalen, omdat je accijnzen afdokt op benzine, tabak, alcohol,... Met die belastingen financiert de staat ondermeer sociale uitgaven (bv. onderwijs) en minder sociale uitgaven (bv. het leger). De belastingen dienen echter vooral om de banken te verrijken.

Eén euro op vijf van je belastingen gaat naar de banken

De grootste brok van het staatsbudget gaat naar de terugbetaling van de openbare schuld. Die bedraagt ongeveer één derde van het budget van de federale regering en is 15 keer groter dan het budget voor 'sociale integratie, strijd tegen de armoede en sociale economie'.

Onverbiddelijk die belastingen? Niet voor iedereen. Nadat er bij brouwerijgigant Interbrew sprake was van een mogelijke delokalisatie van zijn hoofdzetel, verklaarde afgevaardigd bestuurder John Brooks over de Belgische bedrijfswetgeving: 'Er zijn heel wat positieve maatregelen mogelijk, maar er komt niets van in huis'. Hij weigerde echter te zeggen wat hij daar precies mee bedoelde. Hij wilde vooraf een privé-audiëntie met eerste minister Verhofstadt en zijn minister van Financiën om hen onder zes ogen zijn eisenbundel over te maken. Heeft de premier jou al in privé-audiëntie ontvangen om je fiscale factuur te milderen?

In België beschikken een 200-tal multinationals over een zogenaamd coördinatiecentrum. Die centra verzorgen de financiële diensten voor de filialen van die ondernemingen. Zij betaalden in 2002 een gemiddelde van 1,36% aan belastingen. Alleszins iets minder dan jij. Deze legale fiscale fraude bedraagt 2 miljard euro of twee maal het budget voor 'sociale integratie, strijd tegen de armoede en sociale economie'. In 2001 verplichtte de EU België om die coördinatiecentra op te heffen omdat Europa dit (bijzonder) gunstig fiscaal regime beschouwde als concurrentievervalsing. Forum 187, een groepering van de betrokken multinationals, heeft zich daarna met de actieve steun van Verhofstadt aan het lobbyen gezet. Uiteindelijk ging Europees Commissaris Mario Monti er op 6 mei mee akkoord dat de coördinatiecentra bleven bestaan op voorwaarde dat het stelsel hier en daar werd aangepast. Inderdaad. Om te vermijden dat er nog sprake zou zijn van concurrentievervalsing zullen een aantal voordelen van de coördinatiecentra niet worden afgeschaft, maar uitgebreid tot àlle Belgische ondernemingen. Dat geldt ondermeer voor de vrijstelling van roerende voorheffing.

'Neen Fred, 3% belastingen, dat is écht te veel. Laten we zeggen 2%.' De harde kern van het fiscale systeem van deze coördinatiecentra, de 'cost plus', blijft behouden. Dat betekent dat ze niet worden belast op hun inkomsten maar op hun kosten. Er zal een voorafgaand akkoord moeten worden bedisseld met de belastingsadministratie in het kader van een 'ruling'. De minister van Financiën heeft al aangekondigd dat die akkoorden enkel onderhandeld kunnen worden met een comité van drie absolute topambtenaren.

Kan jij je voorstellen dat je gaat onderhandelen met een topambtenaar: 'Neen, Fred, 3% belastingen is écht te veel. Als we er eens 2% van maakten?' Moeilijk voor te stellen? Dat komt dan allicht omdat je geen multinational bent.

Auteur: Marco Louvier
(overgenomen met schriftelijke toestemming van:www.solidair.org)

Verschillende rentes bij verschillende kredieten

Krediet, Lening, Kapitaal
Zoveel leningen als er zijn, zoveel rentes zijn er. Er zijn hoge, lage, vaste en variabele rentes. Deze zijn mede afhankelijk van de geldverstrekker, acties, soort krediet, looptijden en krediet-maxima. Welke het meest geschikt is voor de aanvrager, is afhankelijk van het bestedingsdoel, de financiële mogelijkheden en zijn wensen. Hieronder volgen enkele kredieten met de kenmerken van de bijbehorende rentes:

Doorlopend krediet

Bij een doorlopend krediet kan worden opgenomen tot een afgesproken maximaal bedrag. Doorgaans wordt minimaal 2% van het maximale leenbedrag betaald. Dit bedrag bestaat uit rente over het opgenomen bedrag en aflossing. Bij een doorlopend krediet wordt doorgaans een rente betaald die afhankelijk is van de hoogte van het maximale kredietbedrag. Hoe hoger het krediet, hoe lager de rente. Voor kredieten tot 2.500,-- is dit bijvoorbeeld 14% op jaarbasis en voor kredieten vanaf 25.000,-- is het mogelijk om 8,5% bij de zelfde geldverstrekker te betalen. Er zijn ook aanbieders die een rente van 6% op jaarbasis bieden ongeacht de hoogte van het krediet. Naast de moeilijkheden die de aflossing met zich mee kan brengen is een ander nadeel de variabele rente. Kredietverstrekkers kunnen tussentijd de rente aanpassen. Bij hoge kredieten kan dit vervelende effecten hebben.

Persoonlijke lening

Bij een persoonlijk lening ontvangt de aanvrager ineens één bedrag en lost deze binnen een vooraf afgesproken tijd weer af. De maandelijkse betaling staat vast en zo weet de aanvrager vooraf precies waar deze aan toe is. De rente staat gedurende de looptijd vast en is iets hoger dan de rente die wordt betaald over een doorlopend krediet.

Roodstaan

Op een betaalrekening zit regelmatig de standaard mogelijkheid op roodstand. Het is een slag om de arm bij een tijdelijk, klein tekort. Soms wordt deze mogelijkheid niet doorgegeven aan het BKR. Veelal wordt wel verlangd dat binnen een kort tijdsbestek het saldo op de rekening weer positief is. De rente op jaarbasis kan oplopen tot 15%.

Kaartlening

Denk hierbij aan de credit-card. Dit is een tijdelijke mogelijkheid om over extra geld te beschikken. In de ogen van veel mensen wordt dit gezien als een betaal-middel, maar er wordt altijd betaald met geleend geld. Dit krediet kan tijdelijk zijn, maar er zijn ook mogelijkheden voor een continu roodstnad. De rente kan oplopen tot wel 17%.

Postorder-krediet

Postorder-bedrijven en verkopers van duurzame producten bieden de mogelijkheid om op aflossing te betalen in de vorm van een persoonlijke lening. De rente op deze leningen is vaak erg hoog en kan oplopen tot 21%. Het is dan verstandiger om zelf een krediet of persoonlijke lening te sluiten, alvorens over te gaan tot de koop van een dergelijk product.

TIP

Bij het vergelijken van rentes is de laagste rente niet altijd de aantrekkelijkste rente. In de gaten gehouden dient te worden of de rente geen actie-rente is, of de rente met of zonder kosten wordt weergegeven, of er bij overlijden een rest-schuld is of er nog andere, verplichte producten gesloten dienen te worden. Lees derhalve voor het sluiten de voorwaarden en de financiële bijsluiter.

Auteur: Ivo v. Vugt (Advies v. Vugt)
(overgenomen met schriftelijke toestemming van:http://www.beursxl.nl)